جهان در حال رقص است
سال ۱۳۷۴، دوره موروماچی. اونی یاشا ۱۲ ساله، پسر رهبر گروه ساروگاکو، تمام عمرش رقصیده اما نمی داند چرا. «چرا مردم می رقصند؟ چرا یک اجرا خوب است؟» برخورد با یک رقص ناب، او را به جستجوی «ریتم جهان» می کشاند – سفری که او را به زِآمی موتوکیو، بنیان گذار تئاتر نو، قدیمی ترین تئاتر زنده جهان، تبدیل می کند.
